{"id":47,"date":"2005-12-10T20:00:16","date_gmt":"2005-12-10T15:00:16","guid":{"rendered":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/?p=47"},"modified":"2013-08-12T23:19:15","modified_gmt":"2013-08-12T18:19:15","slug":"mening-baxtim","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/?p=47","title":{"rendered":"Mening baxtim&#8230;"},"content":{"rendered":"<p>Biz albatta baxtli bo\u2019lamiz, xudo xohlasa. Sen dunyodagi eng baxtli ayol bo\u2019lasan. Bu qiynoqlaring, dardlaring hali barchasi unut bo\u2019ladi&#8230;<br \/>\nHali to\u2019yimizni ham ko\u2019rasan. Dabdabani yoqtirmayman. Oddiy o\u2019tadi to\u2019yimiz. Do\u2019st-yoronlarni chaqiramiz. To\u2019kin dasturxon; mazmunli suhbatlar bo\u2019ladi. Hamma bizga xavas qiladi. Duo qiladi, saodatimizni tilaydi. Yor-yorlar aytiladi&#8230;<\/p>\n<p>Keyin olib ketaman seni, o\u2019z diyorimga. Onamning qanchalik sevinishini bilsang edi. Seni qanchalik yaxshi ko\u2019rishini tasavvur qilolsang edi. Hammaga maqtab chiqadi kelinini. Yeru ko\u2019kka ishonmaydi. Mehnatdan to\u2019ymaydigan otam esa kelini qo\u2019lidan bir piyola choy ichib, senga rahmatlar aytadi, duolar qiladi. Sevinadi o\u2019glining kamolidan, baxtidan. Zero, ularning maqsadi ham shu edi. Singlim esa eng yaqin sirdosh topganidan xursand. U seni hech qachon zeriktirib qo\u2019ymaydi.<br \/>\nMening ham saodatli kunlarim boshlanadi. Endi ortiq student emasman. Studentlikning og\u2019ir hayoti qolib ketdi. Endi meni o\u2019ylaydigan, sevadigan, ardoqlaydigan kishim bittaga ko\u2019paydi. Ishdan kelsam, dunyodagi eng go\u2019zal ayol meni kutib oladi. \u201cYaxshi keldingizmi?\u201d degan so\u2019ziyoq barcha charchoqlarimni aritib yuboradi.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" src=\"http:\/\/www.ziyouz.com\/rasmlar\/literature\/rose.jpg\" border=\"0\" alt=\" \" width=\"263\" height=\"170\" align=\"left\" \/><\/p>\n<p>* * *<\/p>\n<p>Farzand ko\u2019ramiz. Birinchi farzand. Men uning o\u2019g\u2019il bo\u2019lishini tilardim. Qizaloq bo\u2019lsa ham shukrona aytaman. O\u2019g\u2019il bo\u2019lsa ismini Abdulaziz qo\u2019yamiz, qiz bo\u2019lsa Muhsina. Onamning quvonchini ko\u2019rmaysanmi? Hali tug\u2019ilmasdan tikdirib qo\u2019ygan kiyimchalarini senga taqdim etadi. Chaqaloqni qo\u2019liga olarkan, Allohga shukronalar aytadi. Yuz-ko\u2019zidan o\u2019padi, erkalatadi. Beshikto\u2019yga o\u2019z qo\u2019llari bilan kulcha yopadi. Uyimizni to\u2019ldirgan yosh bolalarga kulcha tarqatasan. &#8230;Hali ko\u2019p bolalarimiz bo\u2019ladi, bir-biridan shirin, bir-biridan asal. Ular bag\u2019rida yana yoshlikka qaytamiz.<br \/>\nAbdulaziz menga o\u2019xshaydi! Hech tinch turmaydi. Seni doim qiynayveradi. Lekin sen bundan rohatlanasan. \u201cOg\u2019ilginam\u201d deb erkalatasan. Asta-sekin tili chiqadi. \u201cDadadzon\u201d deya boshlaydi. Keyin \u201coyijon\u201dni o\u2019rganadi. Endi uning xizmatidan sen ham bahramand bo\u2019lasan. Saxar uxlab yotganimda uni boshimga qo\u2019yib qo\u2019yasan-da, u meni uyg\u2019ota boshlaydi:<br \/>\n\u00ad- Dadadzooon! Turiin! Nomoz o\u2019qissimiii?<br \/>\n\u00ad- &#8230;ha, hozir&#8230;, &#8211; deyman erinibgina.<br \/>\n\u00ad- Dadadzooon! Dadadzooon!<br \/>\n\u00ad- Abdulaziiiiz!<br \/>\n\u00ad- Turiiiiin, dadooooo\u2019.<br \/>\n\u00ad- Xoooo\u2019p. Mana. Turdim, o\u2019g\u2019lim.<\/p>\n<p>* * *<\/p>\n<p>Endi biz oilada uch kishimiz, endi o\u2019g\u2019limiz ham haqiqiy a\u2019zoga aylandi. Endi unga ko\u2019p narsalarni o\u2019rgata boshlaymiz. Ishdan kelayotib unga albatta sovg\u2019a olib kelaman. \u201cDadadzonim keldilaaa\u201d deb kutib oladi, darrov yugurib kelib quchoqlashadi. Oshxonadan keyin sen chiqasan. Salom berib qo\u2019limdagi narsalarni olasan&#8230; Ota-onam bilan birga ovqatlanamiz. Taomdan keyin quchog\u2019imda o\u2019tirgan Abdulazizdan so\u2019rayman:<br \/>\n-\u00ad Abdulaziiiiz?<br \/>\n\u00ad- Dadadzoooon!<br \/>\n\u00ad- Dadajonizi yaxshi ko\u2019rassimi yo oyijonizimi?<br \/>\n\u00ad- Dadadzondi yashshi cho\u2019yaman!<br \/>\n\u00ad- Iyi, oyijonizi-chi?<br \/>\n\u00ad- Oyijonimi siz yashshi cho\u2019yassu!..<br \/>\nBu suhbatdan keyin biz biron so\u2019z topolmay qolamiz. Dadam ham ayamga qarab, kulib qo\u2019yadilar. Sen esa choynakni ko\u2019targancha oshxonaga yugurasan.<\/p>\n<p>* * *<\/p>\n<p>Bir kuni og\u2019limizning joynamoz ustida namoz o\u2019qishimizga taqlid qilayotganini kuzataman. Astagina seni chaqiraman. Abdulaziz ibodatini davom ettirardi. Uyoq-buyoqqa alanglagancha, nozik harakatlar bilan rukuga ketadi, sajda qilishidagi go\u2019zallikni ko\u2019rmaysanmi? Ikki tomonga salom beradi-da, nozik qo\u2019llarini duoga ochadi. Beixtiyor bizning ham qo\u2019llarimiz ko\u2019tariladi. Keyin u orqaga qaraydi. Biz esa yig\u2019lar edik&#8230;<\/p>\n<p>Sezib turibman, sen bu \u201cumr daftari\u201dni o\u2019qib chiqyapsan. Bag\u2019ring to\u2019lib yig\u2019layapsan. Qo\u2019y, yashirmagin ko\u2019z yoshlaringni. Sen yana battar ezilyapsan. Titrayapsan&#8230; Yig\u2019lamagin, azizam. Bu beg\u2019ubor ko\u2019zlaring namlanmasin, hech qachon. Bu ko\u2019zlar doim kulib tursin, kulib yashasin!\u00a0 Hali yaxshi kunlar kelajak!<br \/>\n<strong>Sen albatta BAXTLI bo\u2019lasan!<br \/>\nDunyodagi eng baxtli ayol bo\u2019lasan!<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: right;\"><strong>AbdulAziz. <\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: right;\">10 dekabr, 2005-yil 8:59:45<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Biz albatta baxtli bo\u2019lamiz, xudo xohlasa. Sen dunyodagi eng baxtli ayol bo\u2019lasan. Bu qiynoqlaring, dardlaring hali barchasi unut bo\u2019ladi&#8230; Hali to\u2019yimizni ham ko\u2019rasan. Dabdabani yoqtirmayman. Oddiy o\u2019tadi to\u2019yimiz. Do\u2019st-yoronlarni chaqiramiz. To\u2019kin dasturxon; mazmunli suhbatlar bo\u2019ladi. Hamma bizga xavas qiladi. Duo qiladi, saodatimizni tilaydi. Yor-yorlar aytiladi&#8230; Keyin olib ketaman seni, o\u2019z diyorimga. Onamning qanchalik sevinishini bilsang edi. Seni qanchalik yaxshi ko\u2019rishini <a class=\"more-link\" href=\"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/?p=47\">\u0414\u0430\u0432\u043e\u043c\u0438 &#8230;<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[48],"tags":[60,59,61],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/47"}],"collection":[{"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=47"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/47\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1239,"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/47\/revisions\/1239"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=47"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=47"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/davronbek.ziyouz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=47"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}